| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
و چه كســــي ميداند كه جنـــــگ چيســـــت؟
چه كسي ميداند فرود يك خمپـــاره قـــــــــــــــلب چند نفــــــ-ر را مـــــــيدرد؟
چه كسي ميداند سوت خمپاره فردا به قطـــــــره اشكي بـــــدل خواهد شــــــــد
و ايـــــــن اشــــــــك جــــــــگرهايــــــــــي را خــــــــواهد ســــــوزانـــــــــد؟
كيست كه بداند جنـــــــــــگ يعنــــــ-ي سوختـــــــــن، ويــــــــران شــــــــدن،
آرامش مـــــــادري كه فــــــرزندش را هميـــــن الان بـــــا لاي لاي گــــــرمش
در آغــــوش خود خوابــــــانيده؛ نوري، صـــــدايي، ريزش ســـــقف خانـــــه
و سرد شدن تـــــن گـــــــرم كـــــــودك در قـــــــــامت خميـــــــده مــــــــادر؟
كيســــــت كه بداند جنگ يعني ستـــــم، يعنـــــي آتـــــش، يعنــــــي خونيــــــن
شدن خرمشهــــر، يعنــــــي ســــــرخ شدن جـــــــامهاي و سيــــــاه شــــــدن
جــــامهاي ديگر، يعني گريـــــز به هرجا، هرجـــــــا كه اينجــــــــا نباشــــــد،
يعني اضطراب كه كودكم كجاست؟جـوانـم كجاســت؟دختــرم چــــــــه شــــــــــد؟
بــــــــــه كـــــــدام گـــــــوشـــــــــــه تهــــــــران نشــــــــــــــــستــــــــــهاي؟
كدام دختر دانشجويي كه حوصــــله ندارد عكسهــــــاي جنــــــگ را ببينــــــد و
اخبـــــار جنـــــگ را بشنود، داغ آن دخــــــتران معصــــــوم سوسنـــــــگرد،
خواهــــــران گـــــــل، آن گلهـــــــاي ناز، آن اسوههــــــاي عفــــــاف كــــــه
هركدام در پس رنجهاي بيـــــكران صحـــــــرانشينـــــــي و بيابانــــــــگردي،
آرزوهــــاي سالهاي بعد را در دل مــــــيپروراندند، آن خـــــــواهران مــــــاه،
مظــــــاهر شرم و حيا را بفهمد، كه بيشرمـــــان دامانشــــــان را آلودنـــــد و
زنــــــــده زنــــــــده به رســـــــم اجدادشـــــــان به گـــــــور سپــــــردنــــــد.
كـــــدام پســــــــــر دانشجويـــــــــي ميدانـــــــــد هويــــــــزه كجـــــاســــــت؟
چــــه كســــــي در آن كـــــــشتــــــــه شــــــد و در آن دفـــــــن گــــــرديــــــد؟
چـگونــــه بفهمـــــد تانكهـــــا هويزه را با 120 اسوه، از بهتريــــن خوبـــــان
لــــــه كردند و اصلاً چه ميداني كه تانــــك چيست و چـــــگونه ســــري زيــــر
شنــــــيهــــــاي تانـــــك لـــــه مـــــيشـــــود؟
آيــــــا مـــــيتوانيد اين مسئلـــــه را حـــــل كنيد؛ گلولـــــهاي از دوشيكــــا بـــا
سرعـــــت اوليه خود از فاصــــــله 100 متـــــــري شليـــــك ميشـــــــود و در
مبدأ به حلقومي اصابت نموده و آن را سوراخ كرده و گذر ميكند، معلوم نماييد:
- ســـــر كجــــــا افتــــــاده اســــــت؟- كـــــدام زن صيحـــــه ميكشـــــــــــــد؟
- كدام پيراهــــن سيــــــاه ميشـــــود؟- كدام خواهــــر بي بــــرادر ميشــــــود؟
- آسمان كدام شهر ســــرخ ميشــــود؟كــــــدام گريبـــــان پــــــاره ميشــــــود؟
- كدام چهره چنگ ميخورد؟كدام ودك در انـزوا و خلوت خويش اشك ميريـــزد؟
يــا ايــــــــــن مسئــــــله را كه هواپيمايـــــــي با يك ونيم برابــر ســــــرعـــــت
صـــــــوت از ارتفــــــاع 10 متري سطـــــــــح زميــن ماشيــــن لندكـــــروزي
را كه با سرعت در جاده مهــــران – ده-ــلران حـــــركت ميكند مورد اصــابــت
موشك قرار ميدهد؟ اگر از مقـــــاومت هــــــوا صرفنظر كنيم، معــــلوم كنيـــــد:
- كــــــدام تــــــــن مــــــيســـــــوزد؟- كـــــــــدام ســــــــــر مـــــيپـــــــــــرد؟
- چگونه بايد اجساد را از ميان اين آهـــــن پاره لـــــه شــــــده بيرون كشيـــــد؟
چـــــــــگونه بايـــــــد آنهــــــــا را غســـــــــل داد؟
- چگونــــه بخنديــــــم و نگــــــاه آن عــــــزيـــــــزان را فرامــــــوش كنيــــــم؟
- چــــــگونـــــــه در تهـــــــران بمــــــــانيــــــــم و تنهــــــا، درس بخوانــــــيم؟
- چگونه ميتوانـــــي درهــــــا را بر روي خـــــودت ببندي و چـــــون مـــــوش،
در انبار كلمات كهنه كتاب لانه كنـــي؟- كــــــــدام مسئـــــله را حــــــل ميكنــــي؟
- براي كدام امتحـــان، درس ميخوانـي؟- بــــــه چـــه اميـــــدي نفس ميكشــــي؟
- كيــــــف و كـــــــــــــــــــلاســــــــور را از چــــــه پــــــر مــــــــــيكنــــــ-ي؟
از خيـــــــــــــــــال.
از كتــــــــــــــــاب.
از لقب شامخ دكتر.
يــــــا از آدامســــــي كه مــــــادرت هــــــرروز صبــــــح در كيفت مـــــــيگذارد.
- كــــدام اضطراب جــــانت را ميخــــورد؟در رسيـــــــــــدن اتـــــــــوبـــــــوس.
ديــــــر رسيـــــــ-دن ســــر كــــلاس.- دلت را به چــــــــه چيـــــــز بستـــــهاي؟
بـــه مـــــــــــدرك.
بـــه ماشيـــــــــن.
به قبول شـــــدن در دوره فــوق دكتـــــرا.آري پســـــــــرك دانشـــــــــــــجـــــو!
به تو چه مربـــوط است كه خانوادهاي در همسايـــگي تو داغدار شــــده اســـــت.
جواني به خاك افتاده و خـــــون شكفتـــــه.آري دختــــــــرك دانشـــــــــــجـــــــو!
به تــــو چه مربــوط كه دختــــــــران سوسنـــــــگرد را به اشـــــــك نشاندنـــــــد
و آنــــــــــان را زنــــــده بـــــــه گــــــور كـــــــردند.
در كردستان حلقــــوم كسانــــــي را پاره كردند تا كـــــدهاي بيسيـــم را بيـــــابند.
به تو چه مربـــوط كه كودكانـــــي در خرمشهـــــــر از تشنگـــــ---ي مردنـــــــ-د.
هيـــــــــــچ مــــــــــــــــيدانستــــــــــــــي؟حتمـــــــــــــاً نــــــــــــــــــــــــــــــه!
هيچ آيا آنجا كه كـــــــارون و دجـــــــله و فـــــــــرات به هـــم گــــره ميخورنـــــد
به دنبــــــــال آب گشتـــــــهاي تا اندكي زبان خشكيده كودكـــــي را تـــر كنــــــــي؟
و آنگاه كه قطره اي نم يافتي با اميدهــــــــاي فــــــراوان بـــه باليــــــن كـــــــودك
رفتي تا سيرابش كني،اما ديدي كه كـــــــودك ديگـــــر آب نمـــيخـــــــواهـــــــد!!
اما تو، اگر "قــــــاسم" نيستي، اگر "علي اكـــــبر" نيستي، حرمـــله مبــــــاش كه
خـــــــدا هديـــــــــــه حسيـــــــن(عليـــــــه الســـــــلام) را پــــذيــــــــــرفـــــ--ت.
خـــــــون "علي اصــــــغر" را به زمين باز پس نداد و نميدانم كـــه اين خـــــون،
خــــــون خـــــــــــدا، بــــــــــــا حـــــــــــــرملــــــــــــه چــــــــــــه ميكنــــــــد؟!
|
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط م.م |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
بهمن 1385 دی 1385 |
|
RSS
|
